# The Fragments of Zeno and Cleanthes: Zeno Section, Edited by A. C. Pearson

- Identifiant : `zeno.pearson_fragments`
- Auteur : Zeno of Citium
- URL canonique : https://prokopton42.com/en/works/zeno/pearson-fragments/reference-scan-115/
- Empreinte : `851216de68e0b1ae232e29ce6646a5b878005c3fab8a6a5312d815e3d37d5005`

## Passage scan-115

### English

THE FRAGMENTS OF ZENO. 105 λεῖσθαι τὴν διακόσμησιν οἵα πρότερον ἦν. Euseb. P. E. XV. 18. 3, ἀρέσκει γὰρ τοῖς Στωικοῖς φιλοσόφοις τὴν ὅχην οὐσίαν μεταβάλλειν εἰς πῦρ οἷον εἰς σπέρμα καὶ πάλιν ἐκ τούτου αὐτὴν ἀποτελεῖσθαι τὴν διακόσμησιν οἵα τὸ πρό- τερον ἦν καὶ τοῦτο τὸ δόγμα τῶν ἀπὸ τῆς αἱρέσεως οἱ πρῶτοι καὶ πρεσβύτατοι προσήκαντο Ζήνων τε καὶ Κλεάνθης καὶ Χρύσιππος. Arnob. ad Nat. τι. 9, qui ignem minatur mundo et venerit cum tempus arsurum, non Panaetio, Chrysippo, Zenoni (credit) ? The Stoic authorities for the doctrine of ἐκπύρωσις will be found collected in Zeller, p. 164 n.2. On this point they were opposed to the Peripatetics who held the ἀφθαρσία of the κόσμος, and even some of the later Stoics, notably Panaetius and Boethus, diverged from the teaching of their predecessors. It is doubtful whether Zeno derived the ἐκπύρωσις from Heraclitus (see Introd. p. 21): it may however be observed that it was far more in accordance with his historical position to maintain the destructibility of the world, at any rate, so long as we concede any materiality to his primal fire; if fire is a mere metaphor to express πάντα ῥεῖ, the case is of course very different. Cf. Mare. Aurel. m1. 3. The Christian writers often allude to the ἐκπύρωσις, which serves at once as a parallel and a contrast to their own doctrine, e.g. Tatian, adv. Graec. c. 25, p. 162 ©, ἐκπύρωσιν (λέγει τις) ἀπο- βαίνειν κατὰ χρόνους ἐγὼ δὲ εἰσάπαξ. Justin Martyr, Apol. I. 20. 20, p. 66 D. τὸ wip, add. εἰς Heeren whom Heinze, Logos, p. 111, follows, but the alteration is needless, For σπέρμα cf. M. Aurel. Iv. 36. 55. Tatian, adv. Graec. c. 5, τὸν Ζήνωνα διὰ τῆς ἐκπυ- ρώσεως ἀποφαινόμενον ἀνίστασθαι πάλιν τοὺς αὐτοὺς ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς, λέγω δὲ Ἄνυτον καὶ Μέλητον ἐπὶ τῷ κατη-

### French

LES FRAGMENTS DE ZÉNON. 105 λεῖσθαι τὴν διακόσμησιν οἵα πρότερον ἦν. Eusèbe, P. E. XV. 18. 3, ἀρέσκει γὰρ τοῖς Στωικοῖς φιλοσόφοις τὴν ὅλην οὐσίαν μεταβάλλειν εἰς πῦρ οἷον εἰς σπέρμα καὶ πάλιν ἐκ τούτου αὐτὴν ἀποτελεῖσθαι τὴν διακόσμησιν οἵα τὸ πρότερον ἦν καὶ τοῦτο τὸ δόγμα τῶν ἀπὸ τῆς αἱρέσεως οἱ πρῶτοι καὶ πρεσβύτατοι προσήκαντο Ζήνων τε καὶ Κλεάνθης καὶ Χρύσιππος. Arnob. ad Nat. II. 9, qui ignem minatur mundo et venerit cum tempus arsurum, non Panaetio, Chrysippo, Zenoni (credit) ? Les autorités stoïciennes relatives à la doctrine de l’ἐκπύρωσις sont rassemblées chez Zeller, p. 164, n. 2. Sur ce point, les stoïciens s’opposaient aux péripatéticiens, qui soutenaient l’ἀφθαρσία du κόσμος ; même certains stoïciens postérieurs, notamment Panétius et Boéthus, s’écartèrent de l’enseignement de leurs prédécesseurs. Il est douteux que Zénon ait tiré l’ἐκπύρωσις d’Héraclite (voir Introduction, p. 21). On peut toutefois observer qu’il était beaucoup plus conforme à sa position historique de maintenir la destructibilité du monde, du moins tant que l’on accorde une matérialité quelconque à son feu primordial. Si le feu n’est qu’une métaphore exprimant πάντα ῥεῖ, le cas est évidemment tout différent. Cf. Marc Aurèle III. 3. Les auteurs chrétiens font souvent allusion à l’ἐκπύρωσις, qui sert à la fois de parallèle et de contraste avec leur propre doctrine, par exemple Tatien, adv. Graec. c. 25, p. 162 C, ἐκπύρωσιν (λέγει τις) ἀποβαίνειν κατὰ χρόνους ἐγὼ δὲ εἰσάπαξ. Justin Martyr, Apol. I. 20. 20, p. 66 D. τὸ πῦρ, add. εἰς Heeren, suivi par Heinze, Logos, p. 111, mais la modification est inutile. Pour σπέρμα, cf. M. Aurèle IV. 36. 55. Tatien, adv. Graec. c. 5, τὸν Ζήνωνα διὰ τῆς ἐκπυρώσεως ἀποφαινόμενον ἀνίστασθαι πάλιν τοὺς αὐτοὺς ἐπὶ τοῖς αὐτοῖς, λέγω δὲ Ἄνυτον καὶ Μέλητον ἐπὶ τῷ κατη-