Contre les professeurs, livres I à VI de Contre les savants Section 172

οὕτε δὲ ἡμῶν οὔτε τούτων ἕκαστος παραποδίζεται, ἀλλὰ συμφώνως πάντες τυγχάνουσι τῆς προθέσεως, ἅτε δὴ μὴ ἀπʼ ἐκεί- νης ἀλλʼ ἀπὸ κοινοτέρας τινὸς καὶ συμφώνου ὁρμώμενοι τριβῆς, καθʼ ἣν τὰ μὲν κατ᾿ ἀνάγκην ὀφείλοντα παρα- λαμβάνεσθαι στοιχεῖα πρὸς τὴν μήνυσιν τοῦ ὀνόματος πάντες παραλαμβάνουσι, καὶ οἱ γραμματικοὶ καὶ οἱ μὴ γραμματικοί, περὶ δὲ τῶν μὴ κατ᾿ ἀνάγκην ἀδιαφοροῦ- σιν. οὐκ ἄρα χρειώδης ἐστὶν ἡ περὶ ὀρθογραφίας παρὰ τοῖς γραμματικοῖς ὑφήγησις.

But neither we nor any of them is impeded. Rather, everyone achieves the intended purpose in agreement, since they proceed not from that doctrine but from a more common and agreed practice. According to this practice, everyone, grammarians and non-grammarians alike, uses the letters that must necessarily be included to indicate the word, while remaining indifferent about those that are unnecessary. Therefore the grammarians’ instruction concerning orthography is not useful.

Or ni nous ni aucun d’eux n’en sommes empêchés; tous atteignent pareillement leur intention, parce qu’ils partent non de cette doctrine, mais d’un usage plus commun et accepté, selon lequel tous, grammairiens ou non, emploient les lettres nécessairement requises pour faire connaître le mot et restent indifférents à celles qui ne le sont pas. L’enseignement orthographique des grammairiens n’est donc pas utile.