Stoicorvm Vetervm Fragmenta – Volume 4
- Availability
- Text available
- Text quality
- Automatic checks passed
- Text format
- Transcription supplied by the digital archive
- Document type
- Scholarly study
- Usage rights
- Public domain
- Excerpts
- 387
page 17, segment 1/2
NOS
quem
Index verborum notionum rerum ad Stoicam doctrinam pertinentium. 5
ἀδιάφορον cf. οὐδέτερον, μεταξύ.
e. enum. Z. 1 41,24. 59. 9 Α. 81, 88
Cl. 132, 15 III 17, :o0 Diog. 218, 16
τὸ à. τῶν πρός τι λεγομένων εἷναι
III 34,22 τὸ à. ἁπλῶς à. A. 188,8
διχῶς τὸ à. νοεῖσϑαι III 28,21 e. s.
28,29 6. S. τὸ à. λέγεσϑαι τριχῶς
29,17 ὁ. 8.
à. - τὰ μεταξὺ τῶν ἀγναϑῶν καὶ
κακῶν H. I 91,82. III 17,24. 28, 19.
Diog. 218,15. A. I 88,18 - τὸ μήτε
ἀγαϑὸν μήτε κακὸν xai τὸ μήτε αἷρε-
τὸν μήτε φευκτὸν III 28, 21 - ᾧ ἔστιν
εὖ καὶ κακῶς χρῆσϑαι 29,28 - τὰ
μήτε πρὸς εὐδαιμονίαν μήτε πρὸς κακο-
δαιμονίαν συνεργοῦντα 28,30. 29,24
- τὸ μήτε ὁρμῆς μήτε ἀφορμῆς κινη-
τικόν 28, 22. 29,2 ἀ. πρὸς ὃ μήτε
ὁρμὴ, μήτε ἀφορμὴ γίγνεται 29, 18
€. 8$. πρὸς ὃ ὁρμὴ μὲν καὶ ἀφορμὴ
-yiyvera, οὐ μᾶλλον δὲ πρὸς τόδε ἢ
τόδε 29,20 :
est et horum, quae media apella-
mus, grande diserimen III 29, s e. s.
tà μεταξὺ ἀρετῆς xai κακίας à. μὴ
ἔχειν μηδεμίαν παραλλαγήν ΔἈ.1 19,1.
83,15. 84, 88 τῶν à. τὰ μὲν προηγ-
μένα, τὰ δὲ ἀποπροηγμένα III 30, 25
τῶν ἀ. τὰ μὲν εἷναι προηγμένα, τὰ
δ᾽ ἀποπροηγμένα, τὰ δὲ μήτε ngony-
μένα μήτε ἀποπροηγμένα 29,31 6. S.
81, 36. 82,24 expl. alia secundum
naturam, alia naturae esse contraria;
his ipsis alia interiecta et media Z.
I 47,32. τὰ μὲν τῶν à. ἐκλέγεται, và
δ᾽ ἀπεκλέγεται, τῶν ἑτέρων ἐπίσης
ἐχόντων πρὸς αἵρεσιν καὶ φυγὴν III
29,ὅ τὰ μὲν ἀξίαν ἐκλεκτικὴν ἔχειν,
τὰ δ᾽ ἀπαξίαν ἀπεπκλεκτικὴν, συμβλητι-
κὴν οὐδαμῶς πρὸς τὸν εὐδαίμονα βίον
28,211 τῶν à. τὰ μὲν πλείω ἀξίαν
ἔχειν, τὰ δ᾽ ἐλάττω καὶ τὰ μὲν xa"
αὑτὰ, τὰ δὲ ποιητικά 82,92 τῶν à.
τὰ μὲν ὁρμῆς κινητικὰ, τὰ δὲ ἀφορ-
μῆς, τὰ δὲ οὔτε ὁρμῆς οὔτε ἀφορμῆς
29,116. 8. τῶν ὄντων τὰ μὲν ἀγαϑὰ,
τὰ δὲ κακὰ, τὰ δ᾽ à. III 17, 1e. Diog.
218,14 à.: ἀγαϑὰ : κακὰ δ. ἀγαϑὰ :
à., κατ᾽ εἶδος προηγμένα III 28, 10
à. xai προηγμένα : αἱρετὸν
page 17, segment 2/2
xai àya-
ϑὸν 15,42 εἴ τις βούλεται τὸ μὲν
ἀγαϑὸν τῶν ἀ. λέγειν, τὸ δὲ κακὸν
conceditur 33, 22
ἡ ἀρετὴ và μὲν διωϑεῖ xai ἐκκλίνει
τῶν à. τὰ δὲ αἱρεῖται καὶ ἐκλέγεται
III 57,18 τὰ à. οὐδὲν εἶναι πρὸς ἡμᾶς
οὐδὲ συνεργεῖν πρὸς εὐδαιμονίαν οὐδὲν
838,31 ἀ. λέγεσϑαι πρὸς τὸ εὐσχη-
μόνως ζῆν, οὐ πρὸς τὸ κατὰ φύσιν
ἔχειν 84,28 τὴν αἵρεσιν τῶν ἀ. καὶ
φυγὴν ἀπεῖπε Ζ.1 δ7,19 ὅπως ἀδεῆ
xai ἀϑαύμαστον πρὸς τὰ à. τὴν διά-
ϑεσιν τῆς ψυχῆς ἔχωσιν οἱ ἄνϑρωποι
57,21 τέλος εἷναι τὸ ἀδιαφόρως ἔχοντα
ζῆν πρὸς và à. Α.1 19,1 περὶ τὰ
μεταξὺ ἀρετῆς καὶ κακίας οἱ πολλοὶ
στοηϑέντες κακοδαιμονοῦσιν Α.1 80,21
in mediis momenta nulla esse A. I
88, 88 nullam rerum differentiam esse
Α.Η.1 92,19. non esse ullam causam,
eur aliud alii anteponatur À. I 84,22
non neglegit à. neque tamen ad finem
summi boni refert H. I 92,1 τὸ μέσον
καϑῆκον παραμετρεῖσϑαι dà. τισί 11
136, 10
ἀδιαφόρως οἱ à. περαίνοντες (sc.
λόγοι) II 88, 28. 86, 41. 87, 41. 88, 21.
def. 88, 94
ἀδιάψευστος τὴν καταληπτικὴν pav-
τασίαν à. εἶναι Sph. I 141,6
ἀδίκευσις ἡ ἀ. οὔτε ἕξις οὔτε διά-
ϑεσις 111 25, 19
ἀδικέω τὸ à. ἁμάρτημα TII 136, 22
τὸ ἀ. παρανόμημα 11,15) ὁ καὶ ὁντινοῦν
ἀδικῶν καὶ ἑαυτὸν à. 11,6.15 ὁ παρ-
αἱτιος γενόμενος αὑτῷ τοῦ ἀ. παρα-
γομεῖ eig ἑαυτὸν 11,18 ὁ ἀδικούμενος
καὶ ὑφ᾽ ὁτουοῦν πᾶς ἑαυτὸν à. 11, 30
μὴ ἀδικεῖσϑαι τὸν σπουδαῖον 152, 80. 89
ἀτόπως λέγεσϑαι τὸ à. ἑαυτὸν 10, 85
ἀδικία def.1IL 68,581. ἀ. ἄγνοια τινῶν
xai ἀτεχνία 28,38 ἀ. διάϑεσις ἀναπό-
βλητος 148,22 ἀ. κακία 28,80 àv ταῖς
πρώταις κακίαις 65,18. à. κακὸν Ζ.1
47,25 III 17, 19. 19, 81
ἡ à. λαμβάνεται ὡς àv ὃν πλείοσι
πρὸς ἑαυτοὺς οὕτως ἔχουσιν III 71,1
εἶναι πρὸς ἕτερον, οὐ πρὸς ἑαυτὸν τὴν
à. 10, 86
à.: ὕβοις III 152,33. μὴ ἀχρήστως
γεγονέναι πρὸς τὴν δικαιοσύνην τὴν
ἀ. 11 889, 30
page 18, segment 1/2
6 Index verborum notionum rerum ad Stoicam doctrinam pertinentium.
omnium iniustitiam similem esse
III 142,31. ἴσην à. τὴν ᾿Αριστείδου τῇ
Φαλάριδος 148, 10
οὐ τῷ ἀπὸ τῶν ϑεῶν φόβῳ τῆς ἀ. ἀπο-
τρέπεσϑαι τοὺς ἀνϑρώπους 111 77, 22
ἀδικοπραγήματα τὰ ἁμαρτήματα
à. III 136, 88
ἄδικος, ἄδικον. ἄδικον εἶδος τοῦ
αἰσχροῦ III 20,21 ius et iniuria natura
diiudicantur 76, 286 qui ignorat veram
legem, is est iniustus 79, 10
οἱ κατ᾽ ἰδίαν d. οὐ συνεστήκασιν ἔκ
σλειόνων τοιούτων III 10,239 xa0' ὅσον
πρὸς τοὺς πλησίους ὁ εἷς d. 11’, 8
οὐκ ἔστι σωφρονεῖν μὲν, ἀδίκως δὲ
ζῆν ΠΙ| 76,23 non posse eundem esse
sapientem et iniustum 78, 19 sq. πάν-
vag ἐπίσης à. vovg μὴ σοφοὺς 167, 30
ἀδόξαστος τὸν σοφὸν à. εἶναι
Ἀ.1.18, 19
ἀδοξία à. ἀδιάφορον Ζ. 1 47, 90
III 17, 2o. 28;.8, Apollod. 261, 10
à. ἀποπροηγμένον ἐπὶ τῶν ἐπντός III
81, 8 ignominiam satis habere causae,
quam ob rem reiceretur 31, 34
Ἀδράστεια κόσμος A. ὅτι οὐδὲν
ἔστιν αὐτὸν ἀποδιδράσκειν 11 109, 84
τὴν εἱμαρμένην A. 292, 11
&Opóg τὸν σπουδαῖον ἁ. Z. I 52, 84.
III 150,1
ἀδυναμία à. κακία III 23, 1 à. οὔτε
ἄγνοιά τινων οὔτε ἀτεχνία 23,34
ἀδυνατέω ἄτονοι καὶ εὔτονοι τῷ
δύνασϑαι ἡμᾶς ἢ à. III 123, 18
ἀδύνατον ἀ. ἀξίωμα, ὃ μὴ ἐστιν ἐπι-
δεκτικὸν τοῦ ἀληϑὲς εἷναι ll 64, 18
probatio econelusionum, quae dieitur
impossibile" def. 11 79,2 δυνατῷ à.
οὐκ ἀκολουϑεῖ Cl. I1 109,34 ᾧ ἕπεταί
τι à. δυνατόν, καὶ αὐτὸ ἀδύνατον II
118,86 καὶ δυνατῷ à. ἕπεσϑαι II 65,5
ἄδω cf. φδός
οὐχ εὑρεϑῆναι πρεπωδεστέραν &Agv-
ϑέροις ἄλλην ἄνεσιν καὶ παιδείαν τοῦ
τὸν μὲν à. Diog. III 230, 211 τῷ à.
καταπαυϑῆναι ἐμφυλίους στάσεις Diog.
232,27
ἀερώδης ἀήο Il 136,25 τόνοι à.
148,1 ἃ, 281,»
&éy eta - στέρησις 11 51, 26
ἀήρ cf. ἀκούω
. - πᾶν τὸ ἀερῶδες II 136, 25
à. στοιχεῖον Z. I 28, »s. II 184, 2
τῶν δραστικῶν στοιχείων 11 131, ss
deus aér Ζ.1 41,81 Iuno aér
page 18, segment 2/2
Z.143, 30
11 314,32. εἶναι τοῦ Διὸς τὸ εἰς τὸν à.
διατετακὸς Ἥραν Diog. III 217, 15
τὸν à. Δία λέγουσιν expl. 11 320, 20
τὸν ἐκ τῆς γῆς ἀναϑυμιώμενον d.
διὰ τὴν ἀνάδοσιν ἀναδωδωναῖον εἶναι
Cl. I 121, 20
κοῦφον ó à. 11 155,33. 1775,20.11 1,36.
178,24 ἀβαρὴς 2.1 21,35) μήτε βάρος
ἐξ αὑτοῦ μήτε κουφότητα ἔχει 11 148, 8ῦ
τείνεται καὶ ὃ à. πως ἐπὶ τὸ τοῦ κόσμου
μέσον Z. 129,32 φύσει ἀνωφερής Ζ.1
21,84. 1148,82. 176,39. 171, 42 ἐπὶ
τὴν ἄνω φορὰν ἔχει τὴν ὁρμὴν καὶ
σεριδινεῖται 105, 82
λεπτομερὴς 11 155,33. λεπτομερὴς
τῷ καταϑραύεσϑαι ῥᾳδίως εἰς λεπτὰ
μόρια 140,11 πρὸς πᾶσαν ποιότητα
καὶ δύναμιν εὐκέραστος ὑπὸ μανότητος
118,20 ὁ καπνὸς ἀ. εἶδος 141, 86
| ἃ, ἕν σῶμα συνεχὲς ἑαυτῷ πάντῃ,
μηδαμόϑι κενοῦ παραπλοκὴν ἔχον II
189, 46 μὴ συγκεῖσϑαι ἐκ ϑραυσμάτων,.
ἀλλὰ συνεχῆ Óv ὅλου 140,8
σῦρ xai à. εὔτονα 11 15, 88 à. καὶ
σῦρ συνέχειν 144,21: ἀ. καὶ πῦρ αὗ-
τῶν δι᾽ εὐτονίαν ἑκτικὰ καὶ ἄλλοις
ἐγκεκραμένα τόνον παρέχειν 146,34
τὰς ἕξεις ἀέρας εἷναι 147,39 τοῦ
ποιὸν ἕκαστον εἶναι ὃ συνέχων αἴτιος
ἀ. 141,40 τὸ πνεῦμα - à. κινούμενος
152, 88 πῦρ xai à. αἴτια τῇ γῇ τῆς
σκληρότητος 145,9
τὸν à. - τὸ ψυχοόν 11180,9 πρώτως
ψυχρόν 140, 36. 41 pass.
ὁ à. φύσει ζοφερός 11 140,35. 178,8
subniger est, nullam habens luminis ἃ
se speciem ideoque ab alio lumine
illuminatur II 177,6 τὸν à. τεταράχϑαι,
μέχρι ἂν λάβῃ τὸν ἥλιον 177,10 τῷ
ἡλίῳ συμπαρεκτείνεται ὥσπερ τῷ σι-
δήρῳ τὸ πῦρ l77,11 φωτὸς ἂν ἐπι-
ψαύσῃ μόνον, δι’ ὅλου τρεπόμενος ἐκ-
φωτίζεται 178,21. τοῖς ἄνω πέρασιν
αὐτοῦ προσπιπτούσης τῆς ἡλιακῆς
αὐγῆς ὅλος ἀλλοιοῦται 148, 16 τὸν ἀ.
τροπῇ καὶ μεταβολῇ κατὰ νύξιν. ἢ
page 19, segment 1/2
Index verborum notionum rerum ad Stoicam doctrinam pertinentium. 1
ψαῦσιν ἐξηλιοῦσϑαι 148,26 τὸν πεφω-
τισμένον à. τῷ διακεκρίσϑαι μᾶλλον
ἔχειν ἰσχὺν ῶ84,8 τὸν ἀφώτιστον à.
τῷ κεχαλᾶσϑαι μὴ δύνασϑαι ὑπὸ τῆς
ὄψεως συνεντείνεσϑαι 84,5 τὴν ὅρασιν
ἀπὸ τοῦ à. λαμβάνειν τὸ φῶς 2.1 10,5
τὴν σύστασιν πρὸς τὴν περιφέρειαν
τοῦ κόσμου ποιεῖσϑαι Z. 191,35 σφαιρι-
κῶς περικεῖσϑαι ἔξωϑεν τῇ γῇ 11 115,25
περικεχύσϑαι σφαιρικῶς 168,26. ἐπει-
δὰν πληγῇ πνεύματι, κινεῖται σφαιρι-
κῶς 140, 10
ὑπὸ τὴν σελήνην τὴν τοῦ à. σφαῖραν
εἶναι 11 169,58 τὸν à. εἰς τὰ περίγεια
χωρεῖν Cl. I 111,7
τὸ ὕδωρ sig à. μεταβάλλειν CI. I
111,7 δευτέρα χύσις ἐξ ὕδατος εἰς à.
II 136,24 ἐξ ὕδατος ἀτμιζομένου à.
γίνεσϑαι Z. I 28,19. 89 IL 168,26 τὸ
λεπτομερὲς τοῦ ὕδατος dà. γίνεσϑαι
143,39 μετὰ τὸ ὕδωρ à. ἐσφαιρωμένον
110,28 ἐκ τοῦ à. πῦρ ἐξάπτεσϑαι Z.T
28, 1ῦ. 895 ΟἹ. 1 111, 7 à. ἐκπυρωϑεὶς
φλὸξ γίνεται 11 140,26 cf. S. v. αἰϑήρ.
πρώτη ἡ ἐν πυρὸς κατὰ σύστασιν εἷς
à. μεταβολή Z. Y 28, 1τ. 24 II 136, 20
μετὰ τὸν αἰϑέρα τὸν à. εἶναι 11 175, »4.
180, 12 aeri similitudo aetheris et cum
eo summa coniunctio 314, 88
à. ἐνγκέκραται τῷ ὕδατι κατὰ τὴν
πρώτην γένεσιν, καϑάπερ καὶ τοῖς
λοιποῖς στοιχείοις 11 206,6 ἐξ ὕδατος
γῆς ὑφισταμένης à. ἀναϑυμιᾶται 109,32
ὁ ἐκ τῆς γῆς ἀναϑυμιώμενος à. Cl. II
82,11 I 121, 20
fixae stellae in causa sunt tem-
perantiae aéris II 331, 2s
aér causa respirationis II 331, 80
obnoxius morbo aec corruptioni 183,5
eausa animalibus generationis facien-
dae 331, 99
à. in def. φωνῆς pass. và πρὸς ἀκοὴν
à. πεπληγμένος πως II 191,*1. ὅταν
ἅμα πολλοὶ φωνῶσι, πολλὰς ἴσχει τὰς
ἑτεροιώσεις 23, 10
αἱ ἐτήσιοι gat παϑήματα à. 1 202,11
ἀήττητος ὁ σπουδαῖος à. III 150, 10
ὁ σοφὸς ὑπὸ τῆς τύχης à. P. I 99, 99
in def. εὐψυχίας lll 64, 89. 66, 19 et
pass.
ἀθεώρητος à. ἀρετή III 48,1:
Ἀθηνᾶ περὶ τῆς 'A.
page 19, segment 2/2
tit. 1. Diog. ΠῚ
217, 10. 30
"4. olov ᾿Αϑρηνᾶν εἰρῆσϑαι 11 258, 2»
III 217,24
"4. καλοῦσι κατὰ τὴν εἰς αἰϑέρα διά-
τασιν τοῦ ἡγεμονικοῦ τοῦ ϑεοῦ 11 305,21
τοῦ Διὸς τὸ εἰς τὸν αἰϑέρα διατετακὸς
'4. Diog. III 217, 17
4. - φρόνησις Diog. III 2365, 1 μῆ-
τιν οὖσαν xai olov φρόνησιν ἐκ τῆς
κεφαλῆς γενέσϑαι τοῦ Διὸς II 256, 15.
Diog. III 217, 19. ἐν τῷ στήϑει γεγο-
νέναι φρόνησιν οὖσαν II 258, 19. III
217,20 expl. τὰς προσηγορίας τῆς A.
xai và φορήματα τῇ φρονήσει Ovvot-
κειοῖ 1l 258,95 τὴν πρώτην ἔννοιαν
τὴν A. 11 320,5
ἀθλητικός ἡ τῆς μουσικῆς πρὸς τὰς
à. ἐνεργείας συνεργία Diog.-III 225, se
Ἀθρηνᾶ ᾿Αϑηνᾶν olov 'A. εἰρῆσϑαι
II 258,25 III 217,24
ἀθρόως ὄρεξις à. δεπτικὴ III 108,7
ὁρμὴ à. φερομένη 180, 18 à. προσπί-
πτεῖν 131,23
ἀθυμία def. III 100, 86. 101, 16
αἰδέομαι αἱ.: αἰσχύνεσϑαι11] 107, 21.55
αἰδὴ μοσύνη def.lII 64, ss αἱ. ὑπο-
τάττεσϑαι τῇ σωφροσύνῃ 64,22
Ἅιδης τὸν σκοτεινὸν ἀέρα Ἅ.11 315,20
esse inferos et sedes piorum ab im-
piis esse diseretas Z. I 40, 15
ἀΐδιος ἀ. ἡ κινοῦσα τὴν ὕλην Ov-
γαμὶς 11 113,10. à. ἣ ὕλη 114, 26
αἰδώς def. III 101, 84. 105,40. ai:
αἰσχύνη 101,36 ai. εἶδος vo? φόβου
101,29 εἶδος τῆς εὐλαβείας 105,25
pudorem rubor consequitur 99, 17
αἰθήρ cf. πῦρ.
ai.ztaoà τὸ αἴϑειν εἰρημένος 1119,31
ai. οὐκ ἀποτρέπονται πῦρ ὀνομάζειν
]I 185,1? ἀνωτάτω τὸ πῦρ, ὃ δὴ αἱ.
καλεῖσϑαι 180,10. aetheriam naturam,
id est igneam, quae ex se omnia
gigneret 313, 1s
τὸν ai. ϑεὸν εἶναι Z. 141,30 I1316,1
B. III 265,5. πρῶτον ϑεὸν II 192,5
summus deus, mente praeditus, qua
omnia regantur Z.I 41,38. certissimum
deum Cl. 1120, »4. 121,5. 11. ἐπὶ μιᾶς
τῆς τοῦ al. οὐσίας διατελεῖν τὸν Δία
καὶ τὴν πρόνοιαν II 312,38. εἷναι τοῦ
page 20, segment 1/2
8 Index verborum notionum rerum ad Stoieam doctrinam pertinentium.
Διὸς τὸ εἰς τὸν ai. διατετακὸς ᾿Αϑηνᾶν
Diog. III 217, 1: II 305, 22
aether elementorum possidet princi-
patum 11 312,18 ὁ ai. καϑαρώτατος
xai εἰλικρινέστατος καὶ πάντων εὐκινη-
τότατος 194,6 ἐπ τοῦ ἀέρος τὸν ai.
ἐξῆφϑαι ἀραιότατον ὄντα καὶ εἰλικρινέ-
στατον 108,20 λεπτυνομένου τοῦ ἀέρος
ὁ ai. περιχεῖται κύκλῳ 179,38 ἀπο-
τελεῖν ἀπολεπτυνόμενον τὸν διάπυρον
ai. πῦρ 148, 40
τὸν ai. ἡγεμονικὸν τοῦ κόσμου 11
192,8. 194,6. 15 ἡ τοῦ πυρωϑέντος
κόσμου οὐσία εἷς τὸν λεπτότατον àva-
λυϑήσεται al. 188,28 τὸν ai. τὴν ὅλην
περιάγειν τοῦ κόσμου φοράν 194,1
περιφέρεσϑαι τὸν al. 168,17 περι-
φέρεσϑαι ἐγκυκλίως 168, 29
τὸν ai. ἔξωϑεν εἷναι, σφαιρικὸν σχῆ-
"ua ἔχοντα IL 118,28 τοῦ ai. τὸ μὲν
αὐγοειδὲς οὐρανὸν γεγονέναι, τὸ δὲ
πυκνωϑὲν ἄστρα 198,11 ἐν τῷ αἱ. τὰ
ἄστρα καϑίδρυται 188,29 ὃν τῷ ai.
πρώτην τὴν τῶν ἀπλανῶν σφαῖραν
γεννᾶσϑαι, εἶτα τὴν τῶν πλανωμένων
180, 11
εὔλογον καὶ ἐν τῷ ai. ζῴων ὑπάρχειν
φύσιν II 808, 18
αἷμα τρέφεσϑαι ἐξ ab τὴν ψυχὴν
2.1 88,82. Cl. 118,1 αἷ, εἷναι τὴν
ψυχὴν Diog. III 216, 91
αἰμύλος ὁ σπουδαῖος αἱ. III 161,2
αἵρεσις αἱ. εἰ. 1. Chr. II ὅ, 19 κατὰ
τῶν aí.]l. Ant. III 257, 82
ai. - βούλησις ἐξ ἀναλογισμοῦ III
41,32 - πρόσκλισις δογμάτων II 87,8
κατηγορημάτων αἱ ai. γίνονται III
22, 89
ὁπόσα οὐδενὸς ἄλλου ἕνεκεν εἰς
εὔλογον ai. ἔρχεται, δι’ αὑτὰ αἱρετὰ
III 26, 16. τὸ καλὸν καὶ ἀγαϑὸν τοὺς
ἀνϑρώπους ἐπισπᾶται πρὸς τὴν αὑτοῦ
aj. 11,32 τὸ ἀγαϑὸν ai. εὔλογον κινεῖ
22,15 τὸ ἀγαϑὸν, καϑ᾽ ὃ ἀνυπόπτως
εἷς al. ἔρχεται, ἀρεστόν 22,16 τὰ
ἀδιάφορα ἐπίσης ἔχειν πρὸς αἵ. καὶ
φυγὴν 29,7 ἀφιέναι τῇ ὡς ἔτυχεν ἐπι-
μλίσει τῆς διανοίας δεῖν τὴν αἵ. 41,3:
j ἰσχὺς περὶ τὰς al. καὶ ἐκκλίσεις
σωφροσύνη Cl. I129,2
ἑταιρία - φιλία xaó* αἵ, III 27,5
αἱρετέος διαφέρειν τὸ αἱρετὸν xai
τὸ αἱ. III 22, 19
ai. ὠφέλημα
page 20, segment 2/2
πᾶν, ὃ ϑεωρεῖται παρὰ
τὸ ἔχειν τὸ ἀγαϑὸν III 22, 20. 86 αἵ-
ρούμεϑα τὸ ai. 22,91 6. 8.;} 22,38
αἷ.: ποιητέον : ϑαρρητέον : ἀγαϑόν
III 61,12 τὰ ποιητέα καὶ al. ἐστὶν καὶ
ὑπομενετέα καὶ ἀπονεμητέα xai &u-
μενητέα 12,806 σωφροσύνην φρόνησιν
ὃν al. Z. I 49, 32
αἱρετικῶς ὁ ἐνάρετος τὰ μὲν al.
ποιεῖ III 12, 81
αἱρετὸς περὶ τῶν δι᾽ αὑτὰ αἱ. tit. ].
Chr. ΠῚ 194,88 περὶ τῶν μὴ δι᾽ αὑτὰ
αἱ. 195,9
αἷ. - τὸ ὁρμῆς αὐτοτελοῦς κινητικὸν
III 82,12 - ὃ αἵρεσιν εὔλογον κινεῖ
22, 15
διαφέρειν τὸ αἱ. καὶ τὸ αἱρετέον
III 22,19 τὸ αἱ. οὐχ αἱρούμεϑα, ἀλλ᾽
εἰ ἄρα, ἔχειν αὐτὸ αἱρούμεϑα 22,292
eur ἡ ἀρετὴ ai. II 50,5 σωφροσύνη
- ἐπιστήμη αἱ. xai φευκτῶν xai οὐδε-
τέρων Α.1 8,81 IIL 63,26 qui habet
exactum iudicium de fugiendis pe-
tendisque, scit, quid sibi faciendum sit
A. I 82,15
τὸ ἀγαϑὸν αἱ. III 22, 13. 16. 20. 41
πᾶν ἀγαϑὸν ἐπ᾽ ἄκρον ai. 28,4 πᾶν
ἀγαϑὸν al. expl. 22,10 τὸ ἀγαϑὸν ai.,
τὸ δ᾽ αἱ. ἀρεστόν III 9,26. 11, 8. 11. 18
διττῶς λέγεσϑαι τὰ δι αὑτὰ αἱ.
Diog.III 219,32 ὁπόσα οὐδενὸς ἄλλου
ἕνεκεν εἷς εὔλογον αἵρεσιν ἔρχεται, δι᾿
αὑτὰ αἱ. III 26, 1 omne honestum
propter se expetendum III 8, 14. 12,2
ius et omne honestum sua sponte ex-
petendum 12,28 aequitatem per se
expetendam ἃ.1 82,1 τῶν ἀγαϑῶν
τὰ μὲν δι᾿ αὑτὰ al, τὰ δὲ ποιητικὰ
III 26, 11 μήτε τῶν ἀρετῶν τινα δι᾽
αὑτὴν ai. εἶναι III 8, 82
διαφέρειν αἱ. καὶ ληπτὸν III 32, 11. 20
τὰ αὐτὰ πράγματα ληπτὰ καὶ οὐχ ai.
80,2 διαφέρει τὸ xa αὑτὸ αἱ. τοῦ
xaÜü' αὑτὸ ληπτοῦ 32,14
ἀδιάφορον τὸ μήτε al. μήτε φευκτὸν
III 28,21 μήτ᾽ ὑγίειαν μήτ᾽ εὐεξίαν etc.
αἱ. 35, 2488 ἕκαστον τῶν ἀδιαφόρων
σπροστιϑέμενον τῇ ἀρετῇ τὸ ὅλον αἷρε-
τώτερον τῷ σπουδαίῳ ποιεῖ 15,41
page 21, segment 1/2
Index verborum notionum rerum ad Stoicam doctrinam pertinentium. 9
αἱρέομαι 8. v. αἱρετόν
αἱρέω ὁ αἱρῶν λόγος s. v. λόγος;
λόγος αἱρεῖ ποιεῖν τὰ καϑήκοντα III
185, 1
αἶσα οὐκ ἔστι μὲν al, οὐκ ἔστι δὲ
νέμεσις 11 295, 29
αἰσθάνομαι αἰσϑάνεσϑαι οὐκ ἔστι
μὴ καταληπτικῶς II 27,11. διαδίδοσϑαι
τὴν ἐκ τοῦ προσπεσόντος ἔξωϑεν ἐγ-
γενομένην τῷ μορίῳ κίνησιν εἰς τὴν
ἀρχὴν τῆς ψυχῆς, ἵν᾽ αἴ. τὸ ζῷον Z.I
41,11 κατὰ τὴν εἱμαρμένην ai. τὰ
$Qa IL 295,18 οἰκειώσεως πάσης καὶ
ἁλλοτριώσεως ἀρχὴ τὸ αἱ. Ζ.1 48,5:
αἴσθησις περὶ αἱ. tit. 1. Cl. 1 106,36
εἰς διαβολὴν τῶν ai. ἔγραψε Chr. 11
33,34 cf. 84, 10
τὸν περὶ φαντασίας xai al. λόγον
προτάττουσι II 21,5
quattuor significationes vocabuli II
26,35 πολλαχῶς 1) al. λέγεται II 230,33
ai. - ἀντίληψις δι αἰσϑητηρίου ἢ
κατάληψις Z.119,6 1{280,89 Ζ.118,28
- αἰσϑητικῇ φαντασίᾳ συγκατάϑεσις IT
21,6 ai. εἰσϑεσίς τις οὖσα II 150, 13
πέντε ai εἰδικαὶ ai. I1 280,40 quo-
modo efficiatur ai.expl. 2936,37 ἕκαστον
τῶν αἰσϑητικῶν ὀργάνων ἀλλοιωϑῆναι
χοὴ πάντως, ἵνα al. γένηται 11 232,4
τὰς ai. ἐν τῷ ἡγεμονικῷ γίνεσϑαι 11
281, 2.29 αἱ πέντε al. μέρος τῆς
ψυχῆς 4.139,22 τὸ αἰσϑητικὸν μέρος
τῆς ψυχῆς ἀρχὴ καὶ πηγὴ τῶν κατὰ
μέρος ai. À. 1 86,36 οὗ αἱ ai. τελευ-
τῶσιν, ἐκεῖ τὴν φανταστικὴν ψυχὴν
εἶναι 11 228,9 τῆς ψυχῆς 1) αἴ. μέρος
οὖσα σῶμά ἐστιν II 220,9 σωμάτων
τὰς αἱ. 280,81 μεταξὺ τοῦ πνεύματος
ὄντων κενωμάτων ἐνεποδίζοντο ἂν ὑπ᾽
αὐτῶν αἱ ai. II 172, 4»
singuli sensus unum quiddam sen-
tiunt, hie colores, sonus alius II 232,5.
235,s8 sensus iunctos esse e quadam
quasi impulsione oblata extrinsecus
Z.liT7,1 τὴν κοινὴν al. ἐντὸς ἁφὴν
προσαγορεύουσιν 11 280, 88
πρῶτος τῆς ἀναγραφῆς (sc.in ta-
bulam rasam) τρόπος ó διὰ τῶν ai.
II 28,16 συναϑροίξζεσϑαι τὸν λόγον
ἀπὸ τῶν αἱ. καὶ φαντασιῶν περὶ δε-
κατέσσερα ἔτη Z. 1 40, 81
Adler, Stoicorum veterum
page 21, segment 2/2
fragmenta IV.
πᾶσα νόησις ἀπὸ ai. γίνεται ἢ οὐ χω-
oig αἱ. 11 29,21 ἡ αὐτὴ δύναμις κατ᾽ ἄλλο
μέν ἐστι νοῦς, κατ᾽ ἄλλο δὲ αἴ. 1 230,17
σᾶσαν κατάληψιν ἠρτῆσϑαι τῶν αἱ. 11
88,380 πᾶσα αἴ. συγκατάϑεσις καὶ κατά-
ληψις 20,89 αἰσϑητινῇ φαντασίᾳ συγ-
κατάϑεσις 21,5 sensus ipsos adsensus
esse 27,1 ai. κριτήριον ἀπολείπει
B. III 265,53 κριτήριον αἴ. καὶ πρό-
ληψιν 11 88,9
τὰς ai. εἶναι ἀληϑεῖς 11 21,30 sensus
natura certi ΠῚ 55,22 - sensibus fidem
tribuebat Z. I 18,2» munitur a Chr.
fides eorum 1112,95 παρὰ τὰς φύσεις
ἄλλα γίνεσϑαι ἄλλοις δρατὰ xai àxov-
στὰ II 101,8 ἀλλὰ καὶ παρὰ τέχνας
xai τριβάς 101,22 multa falsa esse
longeque aliter se habere ac sensibus
videantur [I 27,9.29 studiose omnia
eonquisivit eontra sensus Chr. 34, 10
sensibus eadem omnia comprehen-
duntur III 84,25 οὗ àv ἀναμειχϑῶσι
δύο ai, περὶ μὲν τὸ ὑποκείμενον ovu-
φωνεῖν, περὶ δὲ τὴν παρεπομένην
ἡδονήν τε καὶ λύπην διαφωνεῖν Diog. III
228, 4
al. πρῶτον κατὰ φύσιν 1Π| 84, 29
κατὰ μετοχὴν αἷ. μὴ πεπηρωμέναιϑ4.,3ι
τῶν αἱ. ἔστιν ἃς ἀποβαλὼν ὃ σοφὸς
οὐδὲ ζῆν ὑπομένει lll 114,9 προσ-
χρῆται ταῖς ai. ἣ ἀρετὴ πρὸς τὰς
ἰδίας ἐνεργείας 16,5 φρονίμῃ alt.
ἀγαϑὸν πᾶσι τοῖς φρονίμοις καὶ ἀεὶ
ὑπάρχον 24,48: αἴ. ἄφρων 25,5 τὰ
μὲν αὐτοφυοῦς αἱ. δεῖσϑαι, τὰ δ᾽ ἐπι-
στημονικῆς €. 8. Diog. III 222, ss
neque praeteritorum meminit sensus
ullus, nee suspicatur futura II 236, »
τὸ μὲν μνήμην ταῖς ai. περιάπτειν
κατῃδέσϑη, τὸ δ᾽ ἀναλογίας μετέχειν
σροσεδέξατο Apolloph. I 90, 24
σρός τι ἣ al. II 182,46 ai. τὸν
ὧν οὐκ ἄνευ λόγον ἔχουσιν III 16,2
αἰσθητήριον cf. αἴσϑησις
σερὶ ai. tit. l. Sph. I 189, 91
αἴσϑησις λέγεται xai ἡ περὶ τὰ ai.
κατασκευὴ 11 20, 81
τὰ πέντε ai. 11 220,21. 227, 8
al. - πνεύματα νοερὰ ἀπὸ τοῦ ἣγε-
μονικοῦ ἐπὶ τὰ ὄργανα τεταμένα 11
280, s5
2
page 22, segment 1/2
10 Index verborum notionum rerum ad Stoieam doctrinam pertinentium.
πνεύματα ἀπὸ τοῦ ἡγεμονικοῦ δια-
τείνει ἄλλα κατ᾽ ἄλλα ai. II 226,9
εἰς τὸ ἡγεμονικὸν συντείνει τὰ αἱ.
πάντα 240,2 τὸ μέρος τὸ ἡγούμενον
τῆς ψυχῆς τυποῦσϑαι δύναται ἀπὸ τῶν
ὄντων διὰ τῶν αἱ. Z. 139,12 τὸ τῆς
ψυχῆς μέρος τι (τὸ αἰσϑητικὸν) μετά
τινος τῶν αἱ. κινεῖσϑαι Α. I 86, 80
αἰσϑητικαὶ αἱ δι᾿ al. λαμβανόμεναι
φαντασίαι 11 234,16 τὸ ai. ἀλλοιωϑῆναι
401), ἵνα αἴσϑησις γένηται 282,4 ἵνα
αἰσϑητικὴ φαντασία γένηται δεῖ συν-
δραμεῖν τό τε αἱ. οἰο. 260,22 ὅμοιον
τοῖς ai. καὶ ἐπὶ τῶν τεχνῶν συντέ-
τευχεν 10], 25
ai. ὁλοκληρία οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς lI
88,88 ai. ἀρτιότης κατὰ φύσιν 34.16
ai. ἐπιμελεῖσϑαι καϑῆκον ἄνευ περι-
στάσεως 188,9 τὸν σοφὸν οὐ παρα-
“παίειν κατά τι τῶν ai. 141,19 virtus
extendit se usque ad sensus e. s. 49,38
αἰσθητικός τὸ ἡγεμονικὸν - τὸ
πρῶτον αἱ. 11 281,1τ μέρη τῆς ψυχῆς
πέντε τὰ ai. 226,15. 21. 25. 50 τὸ τῆς
ψυχῆς μέρος τι μετά τινος τῶν αἰσϑητη-
οἰων κινεῖσϑαι, ὃ al. καλεῖ Α.1 86, 8ὅ
τὸ ai. ἀρχὴ καὶ πηγὴ τῶν κατὰ μέρος
αἰσϑήσεων 86,se nihil sensuale sine
anima II 229, 90
οὐκ ἐξ ai. τῶν πρώτων ἀναγκαῖον
εἶναι τὸ ai. expl. II 139, 7
ai. αἱ δι᾿ αἰσϑητηρίων Aaupavóusvat
φαντασίαι II 24, 16 ἕνα ai. φαντασία
γένηται δεῖ πέντε συνδραμεῖν 26,90
al. φαντασίᾳ συγκατάϑεσις - 7) αἴσϑη-
σις 21,5
ai. ἀναϑυμίασις Z. I 39,4
αἰσθητόν πρῶτα : δεύτερα ai. 11
21, 82
ἵνα αἰσϑητικὴ γένηται φαντασία δεῖ
συνδραμεῖν καὶ τὸ ai. II 26, 22
τὴν ἄλογον τῆς ψυχῆς δύναμιν ἀντι-
ληπτικὴν γίνεσϑαι τῶν ai. 11 230,25
κατὰ περίπτωσιν νοεῖται τὸ αἱ. 29, 12
τὸ ἐκτὸς ὑποκείμενον ai. οὔτε ὅλον
ἐστὶν οὔτε μέρος 21,42 ea, quae
sentiuntur, composita sunt, utpote
corpora 2385, 31
ἔνια ὑποκεῖσϑαι τῶν al. ὡς ἀληϑῆ,
ἔνια δὲ μὴ ὑπάρχειν 11 21,20 τῶν
ai. τινα ἀληϑῆ κατ᾽ ἀναφορὰν τὴν ἐπὶ
τὰ παρακείμενα vornvà θ8, 16 οὐ πᾶν
ai.
page 22, segment 2/2
βέβαιον εἷναι Z. I 19,9
γοητὸν : αἱ, II 28,2
τοὐλάχιστον ai. οὐκ ἐπιλείψειν énióv
τῷ μεγίστῳ 11 151, 29
ai. τἀγαϑὰ καὶ τὰ κακὰ III 21, 99.
81,40 τὰ πάϑη ai. 21, 82
αἶσχος τοῦ σώματος ai. def. lI
121, 29
ai. ἀδιάφορον III 28, s. Apollod.
261,9 μὴ φευκτὸν 35,30. àzozoyy-
μένον ἐπὶ τῶν σωματικῶν 31,1
αἰσχροκέρδεια ἀνύπαρκτον τὴν αἱ.
III 168, 4
αἰσχρόν cf. καλόν
τέτταρα εἴδη τοῦ ai. III 20, 94
honesta ac turpia natura diiudican-
tur III 76, 2:. 117,1 μηδὲν ai. εἶναι
ἀγαϑόν 37,15 πᾶν ai. κακόν 6, 18
πάντα τὰ κακὰ ai. 22,2 malum -
turpe A. I 88,35. 84, 81 Cl. 180, 91
III 10, 41. 12, c. 44,8 turpes actiones
oriuntur ex vitiis 12,8 turpia per
. se esse fugienda 12,3 τὸ ai. ψεκτὸν
Π 296,1. 297,1: τὴν ψυχὴν φέρε-
σϑαι πρὸς τὸ αἱ. ὑφ᾽ ἡδονῆς IIL 111,31
nihil esse turpe dietü Z. I 22, 19. 84
αἰσχρός ai. εἶναι τοὺς νέους, φαύ-
λους γ᾽ ὄντας καὶ ἀνοήτους III 181,5
τοὺς ἐρασϑέντας αἱ. παύεσϑαι καλῶν
γενομένων 181,9
αἰσχύνη def. III 98, ss. 41. 99, 1.
101,34 ai. εἶδος φόβου 96, 8. 98, 84.
101,29 ai.: αἰδώς 101, 86 αἱ. éu-
φαίνειν τὸ ἐφ᾽ ᾧ γίνεται 96, 12
αἰσχύνομαι αἰἱδεῖσϑαι : ai. III
107,21. 33 τῆς ψυχῆς ai. ἐρυϑρὸν
γίνεται τὸ σῶμα Cl. I 117, 15
αἰτία αἱ. - λόγος αἰτίου II 118, 5
nec id, sine quo quippiam non fit,
causa est, sed id, quod cum accessit,
id, cuius est causa, efficit necessario
II 287, 80
ἅπαν τὸ ὃν αἱ. δεῖσϑαι συνεκτικῆς
εἷς τὸ εἶναι 11 144,36 ἡἣ οὐσία ὑπό
τίνος Gl. ὀφείλει κινεῖσϑαι 112, 40
μηδὲν ἀναιτίως γίνεσϑαι, ἀλλὰ κατὰ
προηγουμένας ai. 264,1
ai. in def. εἱμαρμένης 11 264, 29
pass.