Against the Physicists, Books IX-X of Against the Learned Section 110

ἠρώτηκε δὲ ὁ Διόδωρος τὸν ἐκκείμενον λόγον κατὰ τῆς κινήσεως τοῦ κατ’ ἀκρίβειαν ἐχόμενος τόπου· τοίνυν ἀναιρουμένης ἐπὶ τούτου τῆς κινήσεως οὐθεὶς ἀπολείπεται λόγος ἐπὶ τοῦ κατὰ πλάτος τόπου. Τὸ μὲν γὰρ μοχθηρὸν εἶναι τὸν λόγον φάσκειν διὰ τὸ ἀπὸ διεζευγμένου ἄρχεσθαι καὶ τοῦτο ψευδοποιεῖν τὸ διεζευγμένον τελέως ἐστὶ ληρῶδες.

Diodorus propounded the stated argument against motion with reference to place in the strict sense. Therefore, when motion in that place is eliminated, no argument remains for motion in place in the broad sense. To claim that the argument is unsound because it begins with a disjunction and then falsifies that disjunction is utterly foolish.

Or Diodore a posé l’argument précédent contre le mouvement en considérant le lieu au sens exact. Si le mouvement est supprimé dans ce lieu, aucun argument ne subsiste en faveur de son existence dans le lieu au sens large. Quant à dire que l’argument est mauvais parce qu’il commence par une disjonction et rend ensuite cette disjonction fausse, c’est tout à fait insensé.