Against the Professors, Books I-VI of Against the Learned Section 192

εἰ δʼ οὐ δυσχεραίνουσιν ἀλλʼ ὡς σαφέσι καὶ ὀρθῶς ἔχουσι συμπεριφέροιντο τοῖς λεγομένοις, καὶ ἡμεῖς αὐτοῖς ἐπιμε- νοῦμεν. κατά τε ταύτην τὴν ἀναλογίαν ἤτοι πάντες ἢ οἱ πλεῖστοι ἢ οἱ πολλοὶ διαλέγονται οὐτε δὲ πάντες οὔθ’ οἱ πλεῖστοι οὖθʼ οἱ πολλοί· μόλις γὰρ δύο ἢ τρεῖς τοιοῦ- τοι εὑρίσκονται, οἱ δέ πλεῖστοι οὐδὲ ἴσασιν αὐτήν.

But if they take no offense and treat what is said as clear and correct, we too shall persist in saying it. According to this analogy, either everyone, most people, or many people speak. Yet neither everyone, most people, nor many people do so, for scarcely two or three such persons are found, while most people do not even know it.

Si elle ne s’offusque pas et accueille nos paroles comme claires et correctes, nous persisterons à les employer. Selon cette analogie, parlent soit tous, soit la plupart, soit beaucoup; mais ni tous, ni la plupart, ni beaucoup ne parlent ainsi. À peine trouve-t-on deux ou trois personnes de ce genre, tandis que la plupart ne connaissent même pas l’analogie.