Against the Professors, Books I-VI of Against the Learned Section 13

οὐδὲν ἄρα τῶν ἀριθμητῶν ἐστι 〈τὸ〉 ἕν, τὸ δὲ οὗ ἕκαστον 〈μετέχον ἕν τε καὶ πολλὰ γίνεται·〉 ἓν μὲν καθʼ ἑαυτὸ ἕκαστον, πολλὰ δέ ἀθροισμῷ [μετέχον, ἕν τε και πολλά γίνεται] τῶν καθʼ ἕκαστον. ὅπερ πάλιν πλῆθος οὐδέν ἐστι τῶν πολλῶν, οἷον φυτῶν ζῴων λίθων κατὰ μετοχὴν μὲν γὰρ ἐκείνου ταῦτα λέγεται πολλά, αὐτὸ δὲ οὔκ ἐστιν ἐν τούτοις.

Therefore none of the countable things is the one. Rather, it is that by participation in which each becomes both one and many: each is one in itself, but many through the aggregation of the particulars. Again, plurality itself is none of the many things, such as plants, animals, or stones. For these are called many by participation in it, but plurality itself is not among them.

Aucune des choses dénombrables n’est donc l’un. L’un est ce à quoi chacune participe pour devenir une et multiple: une en elle-même, et multiple par l’agrégation des individus. De même, la pluralité n’est aucune des choses multiples, comme les plantes, les animaux ou les pierres. Celles-ci sont dites multiples par participation à cette pluralité, mais celle-ci n’est pas en elles.