The Fragments of Zeno and Cleanthes: Zeno Section, Edited by A. C. Pearson Page scan-189

THE FRAGMENTS OF ZENO, 179 quasi morbis: see on frag. 144. ἀπαθῆ εἶναι τὸν σοφόν, Diog. vil. 117. opinionisque iudicio: in view of what follows this is important, and the expression aptly illustrates Galen’s statement that Zeno regarded the πάθη as τὰ ἐπιγιγ- νόμενα κρίσεσιν. intemperantiam. The particular virtue which is con- cerned with regulating the ὁρμαὶ is σωφροσύνη : see on Cleanth. frag. 76, so that excess of impulse or πάθος is said to be produced by its opposite, ἀκολασία (ἄγνοια αἱρετῶν καὶ φευκτῶν καὶ οὐδετέρων, Stob. Kel. π. 7. 5”, wm G0, Ὁ). cf. 1 80: IV. 22; Quemadmodum igitur νὴ βό: rantia sedat appetitiones et efficit, ut eae rectae rationi pareant, conservatque considerata iudicia mentis: sic huic inimica intemperantia omnem animi statum inflammat conturbat incitat; itaque et aegritudines et metus et reliquae perturbationes omnes gignuntur ex ea. 139. Galen. Hippocr. et Plat. plac. v. 1, v. 429 K., Ζήνων ov τὰς κρίσεις αὐτὰς ἀλλὰ Tas ἐπυγυγνομένας αὐταῖς συστολὰς καὶ λύσεις ἐπάρσεις τε καὶ [τὰς] πτώσεις τῆς ψυχῆς ἐνόμιζεν εἶναι τὰ πάθη, ib. τν. 3, V. 377 K. Chrysippus contradicts himself, Zeno, and other Stoics as to this of οὐ τὰς κρίσεις αὐτὰς τῆς ψυχῆς ἀλλὰ [Kai] τὰς ἐπὶ ταύταις ἀλόγους συστὸολὰς καὶ ταπεινώσεις καὶ δήξεις ἐπάρσεις τε καὶ διαχύσεις ὑπολαμβάνουσιν εἶναι τὰ τῆς ψυχῆς πάθη. Wachsmuth, Comm. 1. p. 7, adds ibid. Iv. 2, Vv. p. 367 K., τοιαύτην τινὰ τὴν οὐσίαν τῶν παθῶν (i.e. ὅτι αἱ μειώσεις καὶ αἱ ἐπάρσεις καὶ αἱ συστολαὶ καὶ αἱ δια- χύσεις...τῆς ἀλόγου δυνάμεώς ἐστι παθήματα ταῖς δόξαις ἐπιγυγνόμενα) Erixoupos...cat Ζήνων ὑπολαμβάνει. Galen distinguishes between three different views of the nature of πάθη, (1) that they have no connection at all with λογισμὸς or κρίσις, which is the view of Plato and 12 - 2

LES FRAGMENTS DE ZÉNON, 179 quasi morbis: voir le frag. 144. ἀπαθῆ εἶναι τὸν σοφόν, Diog. vil. 117. opinionisque iudicio: au regard de ce qui suit, cela est important, et l'expression illustre judicieusement l'affirmation de Galien selon laquelle Zénon considérait les πάθη comme τὰ ἐπιγιγνόμενα κρίσεσιν. intemperantiam. La vertu particulière qui règle les ὁρμαὶ est σωφροσύνη: voir Cleanth. frag. 76; ainsi l'excès de l'impulsion, ou πάθος, est-il dit produit par son contraire, ἀκολασία (ἄγνοια αἱρετῶν καὶ φευκτῶν καὶ οὐδετέρων, Stob. Kel. π. 7. 5”, wm G0, Ὁ). cf. 1 80: IV. 22; de même donc que la tempérance apaise les appétits, les fait obéir à la droite raison et conserve les jugements réfléchis de l'esprit, ainsi l'intempérance, son ennemie, enflamme, trouble et excite tout l'état de l'âme; c'est pourquoi les chagrins, les craintes et toutes les autres perturbations naissent d'elle. 139. Galen. Hippocr. et Plat. plac. v. 1, v. 429 K., Ζήνων ov τὰς κρίσεις αὐτὰς ἀλλὰ Tas ἐπυγυγνομένας αὐταῖς συστολὰς καὶ λύσεις ἐπάρσεις τε καὶ [τὰς] πτώσεις τῆς ψυχῆς ἐνόμιζεν εἶναι τὰ πάθη, ib. τν. 3, V. 377 K. Chrysippe se contredit lui-même et contredit Zénon ainsi que d'autres stoïciens sur ce point, of οὐ τὰς κρίσεις αὐτὰς τῆς ψυχῆς ἀλλὰ [Kai] τὰς ἐπὶ ταύταις ἀλόγους συστὸολὰς καὶ ταπεινώσεις καὶ δήξεις ἐπάρσεις τε καὶ διαχύσεις ὑπολαμβάνουσιν εἶναι τὰ τῆς ψυχῆς πάθη. Wachsmuth, Comm. 1. p. 7, ajoute ibid. Iv. 2, Vv. p. 367 K., τοιαύτην τινὰ τὴν οὐσίαν τῶν παθῶν (c'est-à-dire ὅτι αἱ μειώσεις καὶ αἱ ἐπάρσεις καὶ αἱ συστολαὶ καὶ αἱ διαχύσεις...τῆς ἀλόγου δυνάμεώς ἐστι παθήματα ταῖς δόξαις ἐπιγυγνόμενα) Erixoupos...cat Ζήνων ὑπολαμβάνει. Galien distingue trois opinions différentes sur la nature des πάθη: (1) ils n'ont aucun rapport avec λογισμὸς ou κρίσις, opinion de Platon et de 12-2