Heraclitus: Diels B fragments Carrier fragment 22B10

ἴσως δὲ τῶν ἐναντίων ἡ φύσις γλίχεται καὶ ἐκ τούτων ἀποτελεῖ τὸ σύμφωνον, οὐκ ἐκ τῶν ὁμοίων· ὥσπερ ἀμέλει τὸ ἄρρεν συνήγαγε πρὸς τὸ θῆλυ καὶ οὐχ ἑκάτερον πρὸς τὸ ὁμόφυλον καὶ τὴν πρώτην ὁμόνοιαν διὰ τῶν ἐναντίων συνῆψεν, οὐ διὰ τῶν ὁμοίων. ἔοικε δὲ καὶ ἡ τέχνη τὴν φύσιν μιμουμένη τοῦτο ποιεῖν· ζωγραφία μὲν γὰρ λευκῶν τε καὶ μελάνων ὠχρῶν τε καὶ ἐρυθρῶν χρωμάτων ἐγκερασαμένη φύσεις τὰς εἰκόνας τοῖς προηγουμένοις ἀπετέλεσε συμφώνους, μουσικὴ δὲ ὀξεῖς ἅμα καὶ βαρεῖς μακρούς τε καὶ βραχεῖς φθόγγους μείξασα ἐν διαφόροις φωναῖς μίαν ἀπετέλεσεν ἁρμονίαν, γραμματικὴ δὲ ἐκ φωνηέντων καὶ ἀφώνων γραμμάτων κρᾶσιν ποιησαμένη τὴν ὅλην τέχνην ἀπ’ αὐτῶν συνεστήσατο. ταὐτὸ δὲ τοῦτο ἦν καὶ τὸ παρὰ τῶι σκοτεινῶι λεγόμενον Ἡρακλείτωι· συνάψιες ὅλα καὶ οὐχ ὅλα, συμφερόμενον διαφερόμένον, συνᾶιδον διᾶιδον, καὶ ἐκ πάντων ἓν καὶ ἐξ ἑνὸς πάντα.

Perhaps nature yearns for opposites and produces harmony from them, not from things alike. Thus, indeed, it brought the male together with the female, and not each with its own sex, and joined the first concord through opposites, not through things alike. Art also appears to imitate nature in doing this. Painting, by blending the natures of white and black, ochre and red pigments, produced images harmonious with their models. Music, by mixing high and low, long and short notes in differing voices, produced a single harmony. Grammar, by making a mixture of vowels and consonants, constituted the whole art from them. The same thing was also said by Heraclitus the Obscure: connections, wholes and not wholes, converging and diverging, consonant and dissonant; and from all things one, and from one all things.

Peut-être la nature aspire-t-elle aux contraires et produit-elle à partir d’eux l’accord, non à partir des semblables. Ainsi, assurément, elle a uni le mâle à la femelle, et non chacun à son semblable, et elle a noué le premier accord par les contraires, non par les semblables. L’art semble lui aussi agir ainsi en imitant la nature. La peinture, mêlant les qualités des couleurs blanches et noires, jaunes et rouges, a produit des images accordées à leurs modèles. La musique, mêlant des sons aigus et graves, longs et brefs dans des voix différentes, a produit une harmonie unique. La grammaire, opérant un mélange de lettres vocales et muettes, a constitué à partir d’elles son art tout entier. C’est encore cela que disait Héraclite l’Obscur : jonctions, entiers et non-entiers, convergent et divergent, consonant et dissonant, et de toutes choses l’un, et de l’un toutes choses.