Against the Logicians, Books VII-VIII of Against the Learned Section 463

Τὰ μὲν οὖν λεγόμενα εἰς τὸ μὴ εἶναι ἀπόδειξιν τοιαῦτά τινα καθέστηκεν· σκοπῶμεν δὲ καὶ τὸν ἀντικείμενον λόγον. οἴονται γὰρ οἱ δογματικοὶ [λόγοι] τῶν τὸν ἀξιοῦντα μὴ εἶναι ἀπόδειξιν αὐτὸν ὑφ’ αὑτοῦ περιτρέπεσθαι, καὶ δι’ ὧν ἀναιρεῖ ταύτην, διὰ τούτων αὐτὴν τὴν ὁρίζειν. ὅθεν καὶ ἀντικαθιστάμενοι τοῖς σκεπτικοῖς φασίν· ‟ὁ ὁ λέγων μηδὲν εἶναι ἀπόδειξιν ἤτοι ψιλῇ καὶ ἀναποδείκτῳ χρώμενος φάσει λέγει μηθὲν ὑπάρχειν ἀπόδειξιν, ἢ λόγῳ τὸ τοιοῦτον ἀποδεικνύς.

Such, then, are some of the arguments advanced to show that demonstration does not exist. Let us also examine the opposing argument. For the Dogmatists think that the argument claiming that demonstration does not exist is overturned by itself, and that by the very means through which it abolishes demonstration it establishes it. Hence, opposing the Skeptics, they say: “The person who says that there is no demonstration says this either by employing a bare and undemonstrated assertion, or by demonstrating it through an argument.”

Voilà donc, en substance, les arguments avancés pour établir que la démonstration n’existe pas. Examinons aussi l’argument opposé. Les dogmatiques pensent en effet que le discours qui affirme l’inexistence de la démonstration se renverse lui-même, et qu’au moyen des arguments par lesquels il la supprime, il l’établit elle-même. C’est pourquoi, s’opposant aux Sceptiques, ils disent: «Celui qui affirme qu’il n’existe aucune démonstration le fait soit au moyen d’une affirmation nue et non démontrée, soit en démontrant cette assertion par un argument.