Public domain The work and displayed translations are recorded as public domain or from an open transcription.

Cicero

Brutus, or On Eminent Orators Passage 333

Passage 333 of 334

Canonical reference 333

Latin

perseus-cicero-brutus-lat

nonne cemimus vix singulis aetatibus binos oratores laudabilis constitisse ? Galba fuit inter tot aequalis unus excellens, cui, quem ad modum accepimus, et Cato cedebat senior et qui temporibus illis aetate inferiores fuerunt, Lepidus postea, deinde Carbo; nam Gracchi in contionibus multo faciliore et liberiore genere dicendi, quorum tamen ipsorum ad aetatem laus eloquentiae perfecta nondum fuit; Antonius Crassus, post Cotta Sulpicius Hortensius. Nihil dico amplius, tantum dico: si mihi accidisset ut numerarer in multis si operosa est concursatio magis opportunorum

English AI-generated translation, non-official

Codex gpt-5.6-sol · Non-official working translation · 2026-09-11

Do we not see that scarcely two praiseworthy orators have arisen in any single generation? Among so many contemporaries Galba alone was outstanding. As we have learned, the elder Cato yielded to him, as did those who were younger in that period; later came Lepidus, then Carbo. For the Gracchi spoke in public meetings in a much easier and freer style, though even their distinction in eloquence was not yet perfected for their age. Then came Antonius and Crassus; afterward Cotta, Sulpicius, and Hortensius. I say no more, only this: if it had happened to me to be numbered among many, if the laborious running about of more opportune

French AI-generated translation, non-official

Codex gpt-5.6-sol · Non-official working translation · 2026-09-11

« Ne voyons-nous pas qu’à peine deux orateurs dignes d’éloge se sont affirmés dans chaque génération ? Au milieu de tant de contemporains, Galba fut seul à exceller. Selon la tradition reçue, Caton l’Ancien lui cédait, ainsi que ceux qui étaient alors plus jeunes que lui. Vinrent ensuite Lepidus, puis Carbo ; car les Gracques employaient dans les assemblées un genre d’éloquence beaucoup plus facile et plus libre, quoique, à leur âge, leur gloire oratoire ne fût pas encore parvenue à sa perfection. Puis Antonius et Crassus ; après eux Cotta, Sulpicius et Hortensius. Je n’ajoute rien, je dis seulement ceci : s’il m’était arrivé d’être compté parmi un grand nombre, si la lutte laborieuse est davantage le fait d’hommes mieux favorisés »

Concepts in this passage

Before reading

What you will learn

Open the full record