Introduction to the Works of Epictetus, by Elizabeth Carter Unit 33

Nam si argumentaberis, sapientem multo vino inebriari, et retinere rectum tenorem, etiamsi temulentus sit: licet colligas, nec veneno poto moriturum, &c. Sen. Epist. 83 ↑ The original Word is of peculiar Signification among the Stoics: and I wish it could have been rendered into English, in a manner less ambiguous, and more expressive of its Meaning. But the Stoic Language perished with the Stoic Sect: and scarcely any of its technical Terms can now be rendered intelligible, except by a Paraphrase, or a Definition ↑ Τυπωσιν εν ψυχη. Diog. Laert. L. VII. §. 45 ↑ Εσι δε 'η προληψις, εννοια φυσικη των καθ' όλου. Diog. Laert. L. VII. §. 54 ↑ I am sensible, that Prosperity, in common Use, relates wholly to external Circumstances: but I could find no better Word to express the internal good Condition of Mind, which the Stoics meant by Ευροια. There is an Instance of the like Use 1 John iii. 2 ↑ Quidquid de Deo dixeris, quidquid tacitæ mentis cogitatione conceperis, in humanum transilit, et corrumpitur, sensum: nec habet propriæ significationis notam, quod nostris verbis dicitur, atque ad humana negotia compositis. Arnob. adv. gentes. L. III. p. 111. Ed. Ludg. Bat. 1651 ↑ Αφθαρτος και αγεννητος. Diog. Laert. L. VII. §. 137 ↑ Θεον δ' ειναι Ζωον αθανατον, λογικον, τελειον, η νοερον εν ευδαιμονια, κακου παντος ανεπιδεκτον, προνοητικον κοσμου τε και των εν κοσμω· μη ειναι μεντοι ανθρωπομορφον· ειναι δε τον μεν δημιουργου των ολων, ωσπερ και πατερα παντων. Ib. §. 147 ↑ Πολλαι: προσηγοριας προσονομαζεται κατα τας δυναμεις. Ib ↑ Ουσιαν δε Θεου Ζηνων μεν φησι τον ολον κοσμον και τον ουρανον. Ib. §. 148 ↑ ‘Ο μεν ουν κοσμος πεπερασμενος εστι. Ib ↑ Κατα χρονων ποιας περιοδους αναλισκων εις εαυτον πασαν την ουσιαν, και παλιν εξ εαυτου γεννων. Ib. §. 137

Nam si argumentaberis, sapientem multo vino inebriari, et retinere rectum tenorem, etiamsi temulentus sit: licet colligas, nec veneno poto moriturum, &c. Sen. Epist. 83. ↑ Le mot original possède une signification particulière chez les stoïciens, et je souhaiterais qu’il eût pu être rendu en anglais d’une manière moins ambiguë et plus expressive de son sens. Mais la langue stoïcienne périt avec la secte stoïcienne, et presque aucun de ses termes techniques ne peut aujourd’hui être rendu intelligible autrement que par une paraphrase ou une définition. ↑ Τυπωσιν εν ψυχη. Diog. Laert. L. VII. §. 45. ↑ Εσι δε 'η προληψις, εννοια φυσικη των καθ' όλου. Diog. Laert. L. VII. §. 54. ↑ Je suis consciente que Prospérité, dans l’usage commun, se rapporte entièrement aux circonstances extérieures. Mais je n’ai pu trouver de meilleur mot pour exprimer le bon état intérieur de l’esprit que les stoïciens entendaient par Ευροια. On trouve un exemple d’un emploi semblable dans 1 Jean iii. 2. ↑ Quidquid de Deo dixeris, quidquid tacitæ mentis cogitatione conceperis, in humanum transilit, et corrumpitur, sensum: nec habet propriæ significationis notam, quod nostris verbis dicitur, atque ad humana negotia compositis. Arnob. adv. gentes. L. III. p. 111. Ed. Ludg. Bat. 1651. ↑ Αφθαρτος και αγεννητος. Diog. Laert. L. VII. §. 137. ↑ Θεον δ' ειναι Ζωον αθανατον, λογικον, τελειον, η νοερον εν ευδαιμονια, κακου παντος ανεπιδεκτον, προνοητικον κοσμου τε και των εν κοσμω· μη ειναι μεντοι ανθρωπομορφον· ειναι δε τον μεν δημιουργου των ολων, ωσπερ και πατερα παντων. Ib. §. 147. ↑ Πολλαι: προσηγοριας προσονομαζεται κατα τας δυναμεις. Ib. ↑ Ουσιαν δε Θεου Ζηνων μεν φησι τον ολον κοσμον και τον ουρανον. Ib. §. 148. ↑ ‘Ο μεν ουν κοσμος πεπερασμενος εστι. Ib. ↑ Κατα χρονων ποιας περιοδους αναλισκων εις εαυτον πασαν την ουσιαν, και παλιν εξ εαυτου γεννων. Ib. §. 137.